Forma Guyot
Forma Guyota jest jedną z najbardziej znanych i wykorzystywanych form prowadzenia winorośli, szczególnie wśród odmian przerobowych. W Polsce odmiana ta niezbyt nadaje się do uprawy odmian deserowych wielkoowocowych, chociaż zdarzają się przypadki, w których bez większych problemów jest to możliwe.
Formę Guyota dzielimy na pojedynczy i podwójny, tzn. chodzi tu o to czy będziemy prowadzić na jedno owocujące ramię, czy na dwa. W tym poście zajmiemy się Guyotem pojedynczym. Przy podwójnym możemy jeszcze zdecydować czy będziemy go prowadzić na jednym pniu czy na dwóch.
W większości polskich, a także zagranicznych winnic, wybiera się formę pojedynczego Guyota.
Są dwie możliwości prowadzenia pojedynczego Guyota, przyspieszona i prawidłowa. To, którą wybierzemy jest zależne jest od kondycji wniorośli, a mianowicie czy rozwija się prawidłowo czy słabo.
Zacznijmy od wersji przyspieszonej.
Na temat prowadzenia winorośli w pierwszym roku zostało już powiedziane kilka słów. (link)
W drugim roku tak samo jak w pierwszym będziemy prowadzić winorośl na dwa pędy, z tą różnicą, że musimy już czyścić latorośle z pasierbów w tym jak i już w każdym następnym roku. Po zakończeniu wegetacji jeden słabszy pęd wycinamy całkowicie, a drugi przyginamy do pierwszego drutu tak, aby powstało ramię owocujące na przyszły rok i przycinamy na odpowiednia długość. Pierwszy drut powinien być na poziomie od 0,5 do 1,2 m.
W trzecim roku, wtedy kiedy z ramienia naszego przygiętego pędu (łozy) będą wyrastać latorośle owocujące, na pniu będziemy musieli usunąć je wszystkie, oprócz ostatniego przed drutem, natomiast ramię musimy przerzedzić z ich nadmiaru. Z jednego oczka powinna wyrastać jedna latorośl. Aby nie przeciążyć naszej winorośli w tym roku, pozostawimy tylko po jednym gronie, a na dwóch pierwszych obrywamy całkowicie.
Cięcie po zakończeniu wegetacji będziemy wykonywać następująco:
od pnia pozostawiamy dwie łozy, a ramię zaraz po drugiej pozostawionej łozie wycinamy całkowicie. Następnie pierwszą łozę od pnia przycinamy na dwa oczka (posłuży nam jako czopek zastępczy), a drugą przyginamy do pierwszego druta i przycinamy na odpowiednią długość.
W czwartym roku prowadzenie winorośli jest takie samo, lecz z ta różnicą, że przy odmianach przerobowych możemy pozostawić już na jednej latorośli po dwa kwiatostany, czyli po dwa grona. W taki sposób będziemy postępować z winoroślą w następnych latach.
Cięcie będzie podobne do tego co w trzecim roku. Zostawiamy łozy na czopku zastępczym, a całe ramię za czopkiem usuwamy. Pierwszą łozę przycinamy od pnia na dwa pąki, aby powstał nowy czopek zastępczy, a drugą przyginamy do pierwszego druta, aby powstało ramię owocujące na następny rok. W taki sposób przycinamy w każdym następnym roku.
W pewnym momencie z pnia, koło pierwszego drutu lub trochę niżej, może pojawić się ''wilk", czyli latorośl bez grona. Warto ją pozostawić, ponieważ po zakończaniu wegetacji może posłużyć jako ramię owocujące na przyszły rok.
Może się też zdarzyć tak, że z czopka zastępczego nie wybije nam żadna latorośl, wtedy po wegetacji usuwamy całkowicie ten czopek i zostawiamy dwie pierwsze łozy od pnia. Pierwszą przycinamy na dwa oczka a drugą przyginamy do drutu jako ramię owocujące.
Wersji prawidłowa różni się tylko sposobem cięcia oraz brakiem owocowania w trzecim roku. Kiedy łozy będą słabe po drugim roku po zakończeniu wegetacji, należy je odpowiednio przyciąć i odczekać rok na owocowanie.
Jeśli winorośl prowadziliśmy w drugim roku na dwa pędy, wtedy po zakończeniu wegetacji cieńszą wycinamy całkowicie, a grubszą przycinamy delikatnie ponad pierwszy drut, tak aby ostatni pąk znajdował się ponad pierwszym drutem. Na wiosnę w trzecim roku prowadzić odpowiednio przyciąć na dwie latorośle, które będą wyrastać z dwóch ostatnich pąków.
Cięcie po wegetacji: pierwszą latorośl od góry przyginamy do pierwszego drutu, a drugą przycinamy na dwa oczka, tak aby powstał czopek zastępczy.
W tym momencie mamy przyciętą winorośl tak samo jak w wersji przyspieszonej po trzecim roku. Następnie postępujemy już z winoroślą tak jak wersji przyspieszonej.
Są dwie możliwości prowadzenia pojedynczego Guyota, przyspieszona i prawidłowa. To, którą wybierzemy jest zależne jest od kondycji wniorośli, a mianowicie czy rozwija się prawidłowo czy słabo.
Zacznijmy od wersji przyspieszonej.
Na temat prowadzenia winorośli w pierwszym roku zostało już powiedziane kilka słów. (link)
W drugim roku tak samo jak w pierwszym będziemy prowadzić winorośl na dwa pędy, z tą różnicą, że musimy już czyścić latorośle z pasierbów w tym jak i już w każdym następnym roku. Po zakończeniu wegetacji jeden słabszy pęd wycinamy całkowicie, a drugi przyginamy do pierwszego drutu tak, aby powstało ramię owocujące na przyszły rok i przycinamy na odpowiednia długość. Pierwszy drut powinien być na poziomie od 0,5 do 1,2 m.
Cięcie po zakończeniu wegetacji będziemy wykonywać następująco:
od pnia pozostawiamy dwie łozy, a ramię zaraz po drugiej pozostawionej łozie wycinamy całkowicie. Następnie pierwszą łozę od pnia przycinamy na dwa oczka (posłuży nam jako czopek zastępczy), a drugą przyginamy do pierwszego druta i przycinamy na odpowiednią długość.
W czwartym roku prowadzenie winorośli jest takie samo, lecz z ta różnicą, że przy odmianach przerobowych możemy pozostawić już na jednej latorośli po dwa kwiatostany, czyli po dwa grona. W taki sposób będziemy postępować z winoroślą w następnych latach.
Cięcie będzie podobne do tego co w trzecim roku. Zostawiamy łozy na czopku zastępczym, a całe ramię za czopkiem usuwamy. Pierwszą łozę przycinamy od pnia na dwa pąki, aby powstał nowy czopek zastępczy, a drugą przyginamy do pierwszego druta, aby powstało ramię owocujące na następny rok. W taki sposób przycinamy w każdym następnym roku.
W pewnym momencie z pnia, koło pierwszego drutu lub trochę niżej, może pojawić się ''wilk", czyli latorośl bez grona. Warto ją pozostawić, ponieważ po zakończaniu wegetacji może posłużyć jako ramię owocujące na przyszły rok.
Może się też zdarzyć tak, że z czopka zastępczego nie wybije nam żadna latorośl, wtedy po wegetacji usuwamy całkowicie ten czopek i zostawiamy dwie pierwsze łozy od pnia. Pierwszą przycinamy na dwa oczka a drugą przyginamy do drutu jako ramię owocujące.
Wersji prawidłowa różni się tylko sposobem cięcia oraz brakiem owocowania w trzecim roku. Kiedy łozy będą słabe po drugim roku po zakończeniu wegetacji, należy je odpowiednio przyciąć i odczekać rok na owocowanie.
Jeśli winorośl prowadziliśmy w drugim roku na dwa pędy, wtedy po zakończeniu wegetacji cieńszą wycinamy całkowicie, a grubszą przycinamy delikatnie ponad pierwszy drut, tak aby ostatni pąk znajdował się ponad pierwszym drutem. Na wiosnę w trzecim roku prowadzić odpowiednio przyciąć na dwie latorośle, które będą wyrastać z dwóch ostatnich pąków.
Cięcie po wegetacji: pierwszą latorośl od góry przyginamy do pierwszego drutu, a drugą przycinamy na dwa oczka, tak aby powstał czopek zastępczy.
W tym momencie mamy przyciętą winorośl tak samo jak w wersji przyspieszonej po trzecim roku. Następnie postępujemy już z winoroślą tak jak wersji przyspieszonej.
Komentarze
Prześlij komentarz